సుసీకోల్డ్ భర్త కథ Part 31 min read

గుండె నిండా బరువైన బాధలు మోస్తూ ఎవరికీ ముఖం చూపించలేని విజయ్ ఇంట్లో నుంచి వెళ్లిపోవడం….. తర్వాత అనుకోని కారణాల వల్ల చనిపోవడానికి సిద్ధపడటం….. అదే సమయంలోఆ దేవుడు కూడా తధాస్తు అనడం….. లారీ గుద్దిన గుద్దుకీ కారు పొలాల్లోకి విజయ్ గాల్లోకి ఎగిరి కింద పడడం…… చకచకా జరిగిపోతాయి. అతడు చనిపోయాడా లేదా మనకు ఇంకా తెలీదు ఇక రెండో వైపు చూస్తే మురళి ద్వారా విషయం తెలుసుకున్నరమ్య బెంగుళూరు నుండి చెన్నై బయలుదేరడం విజయ్ కి ఎన్ని సార్లు ఫోన్ చేసిన లేకపోవడంతో తన అత్తగారికి… అజయ్కి.. విద్యకి.. ఫోన్ చేయడం అందులో విద్య మాట్లాడిన దాన్నిబట్టి విద్యకు విజయ్ ఎక్కడికి వెళ్ళాడు తెలుసు అని నిర్ధారించుకొని విద్యని వెతుక్కుంటూ సరాసరి వాళ్లింటికి వెళ్లడం…. అప్పటికే విజయ్కి ఎన్నోసార్లు ఫోన్ చేసినా కూడా రెస్పాన్స్ లేకపోయినా ఏదో చిన్నఆశతో విసుగు లేకుండా ట్రై చేస్తున్నహారికకు సడన్ గా విజయ్ ఫోన్ విసిరిస్తున్నప్పుడు అది ఆటోమేటిక్గా కాల్ లిఫ్ట్ అవడంతో విజయ్ చెప్పిన చివరి మాటలు ఆ ఇంట్లో ఉన ముగ్గురు ఆడవాళ్ళ చెవిలో మారుమ్రోగాయి…..

పట్టరాని కోపంతో హారిక కొట్టిన దెబ్బకు రమ్య అక్కడికక్కడే కుప్పకూలి పోవడంతో మన మొదటి అధ్యాయం ముగిసింది ఇంకా కొన్ని పాత్రలు వాటి పరిధి మేర బాగానే మెప్పించాయి అందరికీ ధన్యవాదాలు ఇక కొనసాగిద్దాం.. #అజ్ఞాతవాసి# In Between మొదటి అధ్యాయం & [i]తదుపరి అధ్యాయం:[/i] హారిక కొట్టిన దెబ్బకు రమ్యకు కోపం రాకపోగా ఆశ్చర్యం.. భయం వేసింది. తన భర్త మీద తనకంటే ఎక్కువ ప్రేమ చూపిస్తున్నది అని ఆశ్చర్యం… తన భర్త ఇంకో అమ్మాయి గురించి ప్రేమగా మాట్లాడడంతో కలిగిన భయం రెండింటి వల్ల తన చేతిని చెంపపై అలాగే ఉంచుకొని అక్కడే కూర్చుండిపోయింది. విద్య కూడా రమ్యను అసహ్యంగా చూస్తూ హారిక ను కొట్టకుండా పక్కనే ఉన్న సోఫాలో కూర్చో పెట్టి తను కూడా పక్కనే కూర్చుంది. రమ్య వాళ్ళ ఎదురుగా కొంత దూరంలో కింద కూర్చుని చూస్తోంది. రమ్యకు మెల్ల మెల్లగా పాత రోజులు గుర్తుకొస్తున్నాయి తన భర్తకు ఆఫీస్ నుండి పెద్దగా కాల్స్ రాకపోయినా గౌతమ్ నుండి చాలా ఫోన్ కాల్స్ వచ్చే వి. వాటి గురించి ఒకటి రెండుసార్లు విజయ్ ని నిలదీసిన కానీ అదంతా ఏమీ లేదని ఆఫీస్ పని అని చెప్తూ మాట్లాడుతూ ఉండేవాడు.. తనకు కూడా భర్త తన మాట మీరడనే నమ్మకంతో పెద్దగా పట్టించుకోలేదు. కానీ ఇప్పుడు హారిక కు తన భర్త మీద ఉన్న ప్రేమను చూస్తుంటే విజయ్ తనతో చాలా దూరం వెళ్లాడని అర్థమవుతుంది విజయ్ కి హారిక కి వయసులో కనీసం 15 సంవత్సరాల తేడా ఉంటుంది.

కానీ విజయ్ తనకు అంతలా ఎందుకు నచ్చాడో రమ్యకు అర్థం కావడం లేదు. తన భర్తను తనే చేతులారా నిర్లక్ష్యం చేసింది. హారిక ఎలా చూసినా రమ్య కంటే చాలా అందంగా ఉంటుంది. పైగా వయసులో కూడా రమ్య కంటే చాలా చిన్నది అందుకే విజయ్ కి నచ్చిందేమో అనుకొని కానీ దానికి కూడా చెప్పకుండా వెళ్ళిపోయాడు కదా అంటే తనకంటే విజయ్ కి ఎవరు ముఖ్యం కాదు అని మనసులోనే సంతోషపడింది… ఇక ఇంట్లో ఎవరి మధ్య మాటలు లేవు. అందరూ మౌనంగా అలాగే ఒకరినొకరు చూస్తూ ఉండిపోయారు. కొద్దిసేపటికి గౌతమ్ మరియు అజయ్ రావడంతో విద్య వెంటనే ఇద్దరికీ విజయ్ ఫోన్లో మాట్లాడిన విషయం గురించి చెప్పగానే అజయ్ కంగారుపడుతూ నిజంగానా? అనడంతో అవునన్నట్టు తల ఊపి ఇప్పుడు ఏం చేద్దాం అన్నట్టు వాళ్లను చూడగానే గౌతమ్ మేమే మీకు ఈ విషయం ఎలా చెప్పాలో అని అనుకుంటున్నాం.. మా కూడా సిఐ **** లొకేషన్ల మొబైల్ స్విచ్ఛాఫ్ అయిపోయింది. ఇంత రాత్రి మీరు ఇబ్బంది పడలేరు మీరు ఇంటికి వెళ్ళండి. నేను మా టీం వెళ్లి సర్చ్ చేస్తాం. ఏదైనా ఇన్ఫర్మేషన్ ఉంటే నీకు కాల్ చేస్తా అని చెప్పాడు అందుకే ఇంటికి వచ్చాము. అని గౌతం చెప్పడంతో హారికకు పక్కనే ఉన్న రమ్యకు అయోమయంగా ఉంది. అప్పటి దాకా ఎదురు చూడాలా? అని రమ్య అనడంతో గౌతమ్ తప్పదు అన్నట్టు తలూపాడు ఇక వెళ్ళి పడుకోండి ఇప్పటికే రాత్రి మూడు అయింది మళ్లీ పొద్దున్నే వెళ్లాలి నేను కూడా రేపు ఆఫీస్ కి సెలవు పెట్టాను అని చెప్పి హారిక వైపు చూడగా మీరు అజయ్ వెళ్లి ఆరూంలో పడుకోండి. మాకు నిద్ర రావడంలేదు అనగానే సరేఅని చెప్పి వెళ్లిపోయారు… అజయ్ కనీసం రమ్య వైపు కన్నెత్తి కూడా చూడలేదు. విద్య కూడా హారికను తీసుకొని రూంలోకి వెళ్లి తలుపువేసుకుంది. బయట హాల్లో రమ్య ఒక్కతే కూర్చుని ఆలోచిస్తుంది.. హారిక తనను అంత దెబ్బకొట్టిన… విద్య తను ఎన్ని మాటలుఅన్నా.. వాళ్లను అజయ్ ఒక్క మాట కూడా అనకపోవడంతో మెల్లమెల్లగా తను ఒంటరిది అయిపోతున్నాను అని అర్థమవుతుంది.. తన భర్త ఫోన్లో మాట్లాడిన మాటలు గుర్తుకు వస్తుంటే అతనికి ఏం జరగకూడదు అని మనసులో గట్టిగా అనుకుంటూ ఏది ఏమైనా సరే రేపు ఎలాగైనా తన భర్తను కనిపెట్టి వీళ్ళందరికీ దూరంగా తీసుకొని వెళ్తా…. అని అనుకుంటూ వీళ్ళ చెప్పుడు మాటల వల్లే నా భర్త ఇలా ఉన్నట్టుండి ఇల్లు వదిలి వెళ్ళిపోయాడు. ఇంకోసారి ఎప్పుడూ ఆయన ఇలా చేయకుండా జాగ్రత్తగా ఉంచాలి. ఇంతకు ముందే ఒకసారి కోపంతో హోటల్ కి వెళ్ళినప్పుడు కూడా వెళ్ళినప్పుడు కూడా మళ్లీ తనను చూడగానే మామూలు అయిపోయాడు.. విజయ్ కి తన మీద ఎంత కోపం ఉన్న తన మొహం చూస్తే అన్నీ మర్చిపోయి నాతో వచ్చేస్తాడు అని ఆలోచిస్తూ ఉండిపోయింది. అక్కడ గదిలో ఉన్న హారిక పరిస్థితి కూడా దాదాపు ఇంతే ఒక్కసారి విజయ్ కనిపిస్తే చాలు తనకు ఏదో ఒకటి చెప్పి జీవితాంతం తనతో ఉండేలా చేసుకుంటా అవసరమైతే గౌతమ్ ను వదిలిపెట్టిన విజయ్ మాత్రం వదిలి పెట్ట… ఆస్తి తన పేరున రాస్తే గౌతంఏ తనను వదిలేస్తాడు.. కాబట్టి భర్తతో తనకు ప్రాబ్లం లేదు.. ఇక రమ్య గురించి ఆలోచించడం కూడా వేస్ట్. దానికి మురళి గాడు ఎలాగో ఉన్నాడు కదా అని అనుకుంటూ మెల్లగా నిద్ర లోకి జారుకుంది.. పొద్దున్నే తలుపు దబదబా కొడుతుంటే అప్పుడే బాత్రూమ్ నుండి బయటకు వస్తున్న విద్య బెడ్ మీద హారిక ఇంకా పడుకొనే ఉండడంతో వస్తున్నా అంటూ వెళ్లి తలుపు తీయగానే ఎదురుగా అజయ్ నిలబడి తొందరగా వెళ్లి రెడీ అవ్వు బయటికి వెళ్ళాలి అని చెప్పగానే ఎక్కడికి అన్న విద్య మాటకు గౌతమ్ అవన్నీ వెళ్తూ మాట్లాడుకుందాం ముందు మీ అక్కని కూడా లేపి రెడీ అవమని చెప్పు అంటూ హాల్ లోకి వెళ్ళగానే అక్కడే సోఫాల బాబు పక్కనే పడుకున్న రమ్య అప్పుడే నిద్ర లేస్తూ వాళ్లఇద్దరినీ చూస్తూ ఏదైనా తెలిసిందా అని అజయ్ ని చూస్తూ అడగడంతో అజయ్ పట్టించుకోకుండా పక్క చూపులు చూస్తూ తన ఫోన్ రింగ్ అవడంతో ఎత్తి వస్తున్నాను సార్ ఇంకొక 10 నిమిషాల్లో వచ్చేస్తాం అని చెప్పగానే అవతలి ఫోన్లో ఏదో చెప్పగానే సరే సార్ మీరు లొకేషన్ షేర చేయండి నేను డైరెక్ట్ గా అక్కడికి వచ్చేస్తాను అని చెప్పి ఫోన్ పెట్టేసాడు… రమ్య మళ్లీ అడుగుతుంది నిన్నే అజయ్ మీ అన్నయ్య గురించి ఏమన్నా తెలిసిందా అని ఈసారి కాస్త గట్టిగా అడగడంతో విసుగెత్తిపోయిన అజయ్ సర్రున తలెత్తి రమ్య కళ్ళల్లోకి కోపంగా చూశాడు రమ్యకు ఒకసారి ఆశ్చర్యం వేసింది అజయ్ కళ్ళు ఎర్రబడి కోపంగా చూస్తూ ఉంటే ఆ కళ్ళల్లో నీది కూడా ఓ బ్రతుకేనా….. అని చూస్తున్నట్టు అనిపించింది అజయ్ అంత కోపంగా చూసే సరికి రమ్య ఏం మాట్లాడకుండా బాబుని తీసుకొని అక్కడి నుండి వెళ్ళింది ఇక గౌతమ్ అజయ్ ఏదో మాట్లాడుతుండగా విద్య మరియు హారిక ఇద్దరూ రెడీ అయి కిందికి వస్తూ వెళ్దామా అని గౌతం తో అనగానే….గౌతమ్ హారిక వైపు చూస్తూ రమ్యను కూడా తీసుకెళ్దాం అని చెప్పగానే హారిక కోపంగా ఏం అక్కర్లేదు అంటుండగా అజయ్ కల్పించుకొని అవును ముందు మనం వెళ్దాం పద ఇప్పటికే చాలా లేట్ అయింది అంటూ బయలుదేరుతుంటే అప్పుడే బాత్రూమ్ నుండి వస్తున్న రమ్య వాళ్ళని చూస్తూ ఎక్కడికి వెళ్తున్నారు అనగానే విద్య ఆ పిక్నిక్ వెళ్తున్నాం అని వెటకారంగా చెబుతూ తమరి లాగా మొగుడ్ని గాలికొదిలేసి తిరగడానికేం వెళ్ళడంలేదు….పనిమీద వెళ్తున్నాం…అనగానే రమ్యకు దుఃఖం తన్నుకు వచ్చిoది అది గమనించిన గౌతమ్ విద్యను ఆగమంటూ అజయ్ తో పర్వాలేదు రమ్యని కూడా తీసుకెళ్దాం అంటుంటే హారిక గౌతమ్వైపు కోపంగా చూస్తుంది..

అజయ్ కూడా సరేనంటూ బయట కార్ దగ్గరికి వెళుతూ అందర్నీరమ్మంటు పిలవగానే ముందువైపు అజయ్ గౌతమ్ కూర్చోగా వెనుక హారిక విద్యా ఎక్కి కూర్చుని రమ్యని కూడా రమ్మన్నట్టు చూడగానే వెంటనే బాబుని తీసుకొని వచ్చి కారెక్కింది అజయ్ మొబైల్లో సీఐ పంపించిన లొకేషన్ చూసుకుంటూ వెళ్తున్నాడు… విద్య కనీసం ఇప్పుడైనా చెప్తారా మనం ఎక్కడికి వెళుతున్నాము సస్పెన్స్తో భరించలేక పోతున్నాం అనగానే హారిక కూడా గౌతమ్ వైపు చూస్తూ విజయ్ గురించి తెలిసిందా అని అనగానే గౌతమ్ వాళ్ళ వైపు చూస్తూ సీఐ పొద్దున్నే కాల్ చేసి ****ఏరియా దగ్గర బ్రిడ్జ్ పక్కన లోయ లాంటి ప్రదేశంలో ఒక యాక్సిడెంట్ అయిన కారు కనబడిందని ఎవరో పోలీస్ లకి కాల్ చేసాడంట అందుకే….. అంటూ చెప్పడం సగంలోనే ఆపేసాడు. వింటున్న ముగ్గురు లేడీస్ కి అసలు ఏమి అర్థం కాక అక్కడెక్కడో యాక్సిడెంట్ అయితే ఇక్కడి పోలీసులకి ఇన్ఫామ్ చేయడం ఏంటి అయినా దాంతో మనకు ఏంటి సంబంధం అంటూ విద్య ఆపకుండా వాగుతూనే ఉండడంతో అజయ్ కోపంగా కొద్దిసేపు నోరు మూసుకుని కూర్చో అని చెప్పగానే భయపడి టక్కున నోరు మూసుకుoది. కానీ ముగ్గురికి ఏదో తేడాగా ఉందని మాత్రం అర్థమైంది… నిజానికి జరిగింది ఏంటంటే పొద్దున్నే యాక్సిడెంట్ జరిగిన విషయాల్ని గుర్తించిన జనం పోలీసులకు ఇన్ఫోర్మ్ చేయడంతో…. పోలీసులు ఆ కార్ నెంబర్ను నోట్ చేసుకుని కేసు రిజిస్టర్ చేసి కారు డీటెయిల్స్ కంప్యూటర్ లో ఎంటర్ చేస్తుంటే విజయ్ పేరుతో ఆల్రెడీ అంతకుముందు రోజే మిస్సింగ్ కంప్లైంట్ రిజిస్టర్ ఉండడంతో ఇక్కడి పోలీసులకు ఇన్ఫర్మేషన్ ఇవ్వగానే అతను గౌతమ్ కు కాల్ చేసి విషయం మొత్తం చెప్పి యాక్సిడెంట్ అయిన చోటుకి వెళ్తున్నట్టు చెప్పగానే మేం కూడా వచ్చేస్తాం అని చెప్పి ఆ విషయం అజయ్కి చెప్పి వెళ్దాం పద అనగానే…. అజయ్ వాళ్ళని కూడా తీసుకుని వెళ్దాం అని చెప్పగానే గౌతం వాళ్లకు విషయం చెప్పకుండా రెడీ అవ్వమని అని చెప్పి బయల్దేరారు….. అక్కడ ఏం జరిగిందో తెలియకుండా వీళ్లకు ఇప్పుడే విషయం చెప్తే భయపడతారని సగం సగం చెప్పి వదిలేశాడు… అజయ్ అలా కోపగించుకోవడం తో ఎవరు ఏం మాట్లాడకుండా సైలెంట్ గా ఉండి పోయారు కొద్దిసేపటికి గౌతమ్ అజయ్ తో ఏదైనా దాబా దగ్గర ఆపమని చెబుతూ పొద్దున్నుండ ఎవరు ఏం తినలేదు కదా అనగానే వెనకాల ఉన్న వాళ్లు మాకు ఆకలిగా లేదు కావాలంటే మీరు తినండి అని చెప్పారు గౌతమ్ రమ్య వైపు చూడగానే తను కూడా వద్దని చెప్తూ ఉండడంతో సరే ఇక ఎక్కడ అక్కర్లేదు పోనివ్వమని అజయ్ తో చెప్తుంటే అజయ్ సడన్ గా కారు ఒక షాప్ దగ్గర ఆపి దిగి వెళ్లి ఏదో కొని మళ్లీ కారు దగ్గరికి వచ్చి వెనకాల ఉన్న హారికకు ఇచ్చి అటువైపు ఉన్న రమ్యకు ఇవ్వమని సైగ చేస్తూ కారు ఎక్కి ముందుకు పోనిచ్చాడు. హారిక ఏంటని చూస్తే అది పాల డబ్బా హారికకు అర్థమై రమ్యకు ఇవ్వమని పక్కన విద్య చేతిలో పెట్టగానే విద్య కోపంగా అజయ్ వైపు చూస్తూ ఉంటే అంత బాధలో కూడా కూడా విద్య ముఖం చూడగానే హారికకు నవ్వాగలేదు… మనసులో ఎంతైనా తనకు పుట్టినోడు కదా వాడి ఆకలి గురించి కన్న తండ్రిలా బాగానే ఆలోచించాడు అనుకుంది… అంత బాధలో కూడా విద్య ముఖం చూడగానే హారికకు నవ్వాగలేదు.. మనసులో ఎంతైనా తనకు పుట్టినోడు కదా వాడి ఆకలి గురించి కన్న తండ్రిలా బాగానే ఆలోచించాడు అనుకుంది.. విద్య ఏం చెప్పకుండా రమ్య ఒడిలో నుండి బాబుని తీసుకొని తన ఒడిలో పడుకోబెట్టుకుని అజయ్ తెచ్చిన పాలు పట్టిస్తోంది.. రమ్య ఇదేo పట్టించుకోకుండా బయటికి చూస్తూ ఏదో ఆలోచిస్తుంది.. మాటిమాటికి తన ఫోన్ రింగ్ అవడంతో తీసి చూస్తే అది మురళి నుండి…. ఫోన్ చూసి కట్ చేస్తుంటే మళ్లీ మళ్లీ కాల్ వస్తుండడంతో విసుగెత్తి ఫోన్ స్విచ్ ఆఫ్ చేసి పక్కకు పెట్టింది. విద్య బాబుకు పాలు పట్టేసి..

ఫోన్ మురళి నుండి అని చూసి రమ్యతో ఫోన్ కట్ చేయడం ఎందుకో… ఇక్కడ అందరికీ తెలిసిన విషయమే కదా. ఇదేదో సీక్రెట్ లాగా దాచడం దేనికి అని అంటుంటే ముందున్న గౌతమ్ విద్యను ఊరుకోమని సైగ చేశాడు. ఇక కొద్దిసేపు ఎవరు మాట్లాడకుండా ఉండే సరికి అజయ్ వేగం పెంచుతూ రెండు గంటల కల్లా ఆ లొకేషన్ కి చేరుకున్నారు… దగ్గరికి వెళ్ళగానే అక్కడ అంతా జనంతో ఉండడంతో పక్కనే కారు ఆపి దిగి వెళ్తుంటే అక్కడున్న పోలీసులు ఎదురు వస్తూ ఇప్పుడే కాల్ చేద్దామని అనుకుంటున్నాo… ఇంతలో మీరు వచ్చేశారు అంటూ గౌతమ్ ను అజయ్ ను తీసుకొని లోపలికి వెళుతుంటే వెనకాల లేడీస్ కూడా వాళ్ళతో పాటే వెళ్లారు.. అప్పుడే లోయలో పడ్డ కారుని క్రేన్ సాయంతో గాల్లోకి లేపుతూ ఉండడంతో కార్ ను చూసిన వెంటనే రమ్యకు నోట మాట పడిపోయింది… హారిక ఇoక విద్య ఏం అర్థం కానట్టు గౌతమ్ వైపు చూడడంతో ముందే ఇదంతా తెలిసిన గౌతమ్ అవునంటూ తలూపాడు… అంతే హారిక తట్టుకోలేని దుఃఖంతో చేతుల్ని నోటికి అడ్డం పెట్టుకుంటూ కారును రోడ్డుపైన దిoప గానే బిగ్గరగా అయ్యో…………… విజయ్….. అని అరుస్తూ కార్ దగ్గరికి పరుగెత్తగా.. రమ్య అక్కడికక్కడే కళ్ళు తిరిగి పడిపోయింది.. విద్య చేతిలో ఉన్న బాబును అజయ్ కి అందిస్తూ రమ్య ని లేపడానికి ప్రయత్నిస్తుంది.. హారిక కార్ దగ్గరికి పరిగెత్తి ఏడుస్తూ లోపల వైపు చూడగా… లోపల ఎవరు కనిపించకపోవడంతో అయోమయంగా పక్కనే ఉన్న పోలీసుల వైపు చూడగా.. వాళ్లు ఆమె భావాల్ని అర్థం చేసుకున్నట్టు మేం ఇక్కడికి వచ్చేసరికి కారు లోయల పడిపోయి ఉంది. రోడ్డు మీద పోయే వాళ్లు చూసి మాకు కాల్ చేయడంతో మేము వచ్చి మీకు సమాచారం అందించాo.. మాకు తెలిసినంత వరకు యాక్సిడెంట్ నిన్న రాత్రి జరిగిందని అనుకుంటున్నాo..

ఏదైనా ట్రక్కు గాని లారీ గాని గుద్ది ఉండొచ్చు. కారు డోర్లు తెరుచుకుని ఉన్నాయి దీన్నిబట్టి చూస్తే గుద్ది నప్పుడు కారు డోర్ తెరుచుకోవడం తో లోపల ఉన్న వ్యక్తి ఎగిరి బయట పడి ఉంటాడు.. ఎందుకంటే అది లోయలో పడ్డాక డోర్ తెరుచుకుని బతికి బయటకు వచ్చే ఛాన్సే లేదు… మరి లోపలమనిషి ఏమైనట్టు అని పక్కనే ఉన్న వాళ్ళు అడగడంతో ఒకవేళ ఎవరైనా చూసి కాపాడ్డానికి తీసుకొని వెళ్ళి ఉండవచ్చు కానీ అంత రాత్రి ఇక్కడ ఒక యాక్సిడెంట్ జరిగిందని మాకే తెలిసే అవకాశం లేదు పొద్దున చూసిన వాళ్ళు డైరెక్టుగా మాకే కాల్ చేశారు.. వాళ్ళ చూసినప్పుడు కూడా ఇక్కడ ఏ బాడీ లేదు… నాకు ఏమనిపిస్తుందoటే అని గౌతమ్ మరియు అజయ్ వైపు చూస్తూ… ఇది… ఇది ఫారెస్ట్ ఏరియా కాబట్టి ఏదైనా అడవి జంతువులు బాడీని లాక్కెళ్లి ఉండవచ్చు.. అనగానే హారిక ప్లీజ్… సర్ అలా మాట్లాడకండి విజయ్ కి ఏమి అయి ఉండదు అంటు ఏడుస్తుంటే గౌతం తనని ఓదారుస్తాడు. పోలీసులు వాళ్ల వైపు చూస్తూ ఎనీవే చుట్టుపక్కల ఉన్న స్టేషన్లకు రిపోర్ట్ చేసాం… దగ్గర్లోని హాస్పిటల్ లో ఎవరైనా యాక్సిడెంట్ అయిన పేషెంట్ ని అడ్మిట్ చేస్తే మాకు వెంటనే తెలియజేయమని చెప్పాం… అలాగే ఇక్కడి ఫారెస్ట్ రేంజ్ ఆఫీసర్ కూడా విషయం చెప్పి బాడీ కోసం వెతకమని బీట్ ఆఫీసర్ లను అలర్ట్ చేశాం… ఏదైనా ఇన్ఫర్మేషన్ ఉంటే మేమే మీకు కాల్ చేస్తాo… మీరు ప్రొసీజర్ కంప్లీట్ చేసుకొని ఇంటికి వెళ్లిపోండి..నేను మీకు ఈవినింగ్ కాల్ చేస్తా అని చెప్పడంతో సరే అని చెప్పి వెనక్కి బయల్దేరారు. అప్పటికే విద్య అక్కడ ఉన్న వాళ్ల సాయంతో రమ్యను కారు దగ్గరికి తీసుకొచ్చి ముందు సీట్ లో కూర్చోబెట్టింది… అప్పుడే పక్కనే ఉన్న ఇంకో వ్యక్తి నీళ్ల బాటిల్ అందించి తాగించు మని విద్యకు చెప్పగానే… విద్య ముందు కొన్ని నీళ్లు చేతిలోకి తీసుకొని ముఖంపై చల్లుతూ భుజం తడుముతూ లేపుతుంది…తనని అక్క అని లేపబోయి మళ్లీ మౌనంగా ఉండిపోయింది….నోట్లో నుండి అక్క అనే మాట రావడానికి కూడా ఇష్టం లేదు తనకు… ముఖంపై నీళ్లు చల్లగానే నీరసంగా లేచిన రమ్య ఒకసారి చుట్టూ చూసింది..మళ్లీ తను జరిగింది గుర్తొచ్చి కార్ లో నుండి బయటకు పరిగెత్తుతూ విజయ్ కారు ఉన్న దగ్గరికి వస్తూ ఏమండీ…. ఏమండీ…..అంటూ బిగ్గరగా పిచ్చి పట్టినట్టు అరుస్తూ ఏడుస్తుంది… చుట్టూ ఉన్న జనం అంతా ఆమె వైపు జాలిగా చూస్తున్నారు.కారు పక్కనే ఉన్న హారిక గాల్లోకి చూస్తూ ఉంది… అసలు ఇక్కడి లోకం లోలేదు ఏదో అపస్మారక స్థితిలోకి వెళ్లిపోయినట్లు దీనంగా ఉంది…. రమ్య కార్ దగ్గరికి రాగానే ఎదురుగా వస్తున్న అజయ్ అప్పటి వరకు ఆపుకున్న ఏడుపు కోపాన్ని ఒక్కసారిగా బయటికి కక్కి స్తూ ఇంకా ఎందుకు ఈ దొంగ ఏడుపులు?? ఎవరిని నమ్మించడానికి ??అంతా నువ్వు అనుకున్నట్టే జరిగింది కదా…. పక్క ప్లాన్ తోనే నా అన్నను వేరే వాళ్ల ముందు చేతగాని వాడిలా నిలబెట్టి నీకు నచ్చినట్టు చేయాలని అనుకున్నావ్ నువ్వేం చేసినా నీ మీద ఉన్న ప్రేమ వల్ల నిన్ను ఏమీ అనలేక పోయేవాడు…..

నేను కూడా నా అన్న గురించి కుటుంబం పరువు గురించి ఆలోచించి నీతో…… ఛీ.. అంతే తప్ప నీకున్న వందమంది మొగుళ్ల లో నేను ఒకడిని అని తెలీదు ఇంక నీకు లైన్ క్లియర్ అయిపోయింది.నిన్ను ఆపేవాడు లేడు మురళి గాడితో పోతావో లేక వాడి బాబుతో పోతావో నీ ఇష్టం నీకు ఎవ్వడైనా ఒకటే గా అంటూ రమ్య పై అరుస్తుంటే గౌతమ్ అజయ్ ని ఆపి అందరూ చూస్తున్నారు.. ఇక్కడ బాగోదు ముందు ఇక్కడి నుంచి వెళ్దాం పద….. అంటూ అజయ్ ని లాక్కొచ్చేశాడు…. రమ్య కు ఏడ్చి ఏడ్చి గొంతు తడారిపోయింది…. అజయ్ అన్న ప్రతి మాట తన చెవుల కు తూట్లు పడేలా చేశాయి.తన పెళ్లి అయిన ఈ పదిహేను సంవత్సరాల్లో తనేంటో ఎలాంటి మనిషి అనేది అజయ్ కి తెలుసు అయినా కూడా ఇలా ఎలా మాట్లాడ గలిగాడు అని బాధపడుతూ మళ్లీ తనే అజయ్ కంటే కూడా తన భర్తకు తన గురించి పూర్తిగా తెలుసు అలాంటిది అతనే వదిలేసి వెళ్ళిపోగా లేనిది వీడు ఇలా మాట్లాడటం లో వింత ఏముంది అని అనుకుంటూ ఏడుస్తుంది.. ఇక గౌతమ్ అజయ్ ని సముదాయిస్తూ ఉంటే అక్కడికి హారిక రాగానే పోలీసులు చెప్పింది మొత్తం హారికకు చెప్పి నువ్వు విద్యని రమ్యను తీసుకొని ఇంటికి వెళ్ళు…నేను అజయ్ చుట్టుపక్కల ఉన్న ఊళ్లో వెళ్లి వెతుకుతాం అనగానే హారిక నేను కూడా వస్తా అనగానే చెప్తే అర్థం చేసుకోకుండా మాట్లాడకు…. వెళ్ళేది అమెరికాకు… ఆస్ట్రేలియాకు కాదు చుట్టుపక్కల మొత్తం అడవి ఇంకా కొద్ది సేపట్లో చీకటి పడిందంటే మనం ఉండడానికి కూడా కుదరదు.. పోలీసులు మొత్తం అడవిని గాలిస్తున్నారు మేము దగ్గర్లో ఉండే హాస్పటల్లో కనుక్కొని వస్తాం అని చెప్పగానే అజయ్ కూడా అవునన్నట్టు తలూపాడు.. అప్పుడే అక్కడికి వచ్చి గౌతమ్ చెప్పినదంతా విన్న విద్య కూడా హారిక తో అవునక్కా బావ చెప్పింది కరెక్టే అని ఏడుస్తున్న హారిక ను తీసుకొని కార్ దగ్గర దాకా నడిపించుకు వెళ్లి లోపల కూర్చోబెట్టి రమ్య కోసం చుట్టూ వెతుకుతూ కనపడేసరికి దూరంనుండి గౌతమ్ ను పిలిచి తనను తీసుకు రమ్మని సైగ చేసింది… గౌతమ్ రమ్యదగ్గరికి వెళ్లి మొత్తం విషయం చెప్పి వెళ్ళమని చెప్పిన వెెంటనే రమ్య ఏడుస్తూ ఏం వినిపించుకోకుండా ఉండేసరికి చెప్పింది విను రమ్య చిన్న పిల్లాడితో ఇక్కడ ఉండలేవు..విజయ్ గురించి తెలియగానే నీకు చెప్తాం అని చెబుతూ అజయ్ చాలాసేపటినుండి పిలుస్తుండటం తో వెళ్ళిపోగానే రమ్య బాబు కోసం చూడగా కార్ దగ్గర ఉన్న విద్య చేతిలో కనపడగానే ఏం మాట్లాడకుండా బాబు ను తీసుకుని కార్లో హారిక పక్కనేకూర్చుంది విద్య కూడా సైలెంట్ గా కారులో కూర్చుని స్టార్ట్ చేసి ఇంటికి పోనిచ్చింది….. రమ్య మనసులో నా భర్తకు ఏమి జరిగి ఉండదు ఎక్కడున్నా మళ్లీ నా దగ్గరికి ఖచ్చితంగా వస్తాడు అని గట్టిగా అనుకుంది పక్కనే ఉన్న హారిక కూడా సేమ్ టు సేమ్ అలాగే అనుకుని విజయ్ కోసం దేవున్ని ప్రార్థిస్తుంది అలా ఇంటికి వెళ్లి పోయిన ముగ్గురు సాయంత్రం దాకా ఎదురుచూసిన వీళ్లు రాకపోవడంతో అలాగే నిద్ర పోయారు జరిగిన విషయం మొత్తం అంటే విజయ్ కనిపించకుండా పోవడం మాత్రమే విద్య వాళ్ళ అత్తగారికి ఫోన్ చేసి చెప్పగానే రమ్య మరియు విజయ్ వాళ్ళ కుటుంబాలు తెల్లారేసరికల్లా ఏలూరు నుండి చెన్నై బయలుదేరాయి…. అలా రెండు రోజులు బాగా తిరిగిన తర్వాత పోలీసులకు మరియు అజయ్ వాళ్లకు కూడా ఇక లాభం లేదు అనిపించేసరికి ఇంటికి వచ్చేశారు రావడంతోనే వల్ల అమ్మ నాన్న విజయ్ గురించి అడగగానే పట్టలేనంత దుఃఖంతో అన్నయ్య మనకిక లేనట్టే అని చెప్ప గానే ఇల్లంతా ఏడుపు తో నిండి పోయింది…. అలా ఒక నెల గడిచిపోయింది ఈ నెలలో చాలా నాటకీయ పరిణామాలు జరగడంతో (అవన్నీ మనం తర్వాత మాట్లాడుకుందాం ) రమ్య ఒంటరి అయిపోయింది.. నీలగిరి అడవుల్లో తమిళ నాడు కేరళ సరిహద్దు ప్రాంతం: బ్రిటిష్ కాలంలో ఏర్పాటు చేసిన మానసిక రోగుల ఆసుపత్రి .అప్పట్లో దానిని వారికి ఎదురు తిరిగిన వారిని చిత్రహింసలు పెట్టడానికి వాడేవారు… కాలక్రమంలో అది మరుగున పడిపోయింది… కథలా మిగిలిపోయింది..

కాలం దాన్ని మరిచిపోయింది…కానీ ఇప్పుడు అందులోని ఒక గదిలో…….. అదొక విశాలమైన గది ..మధ్యలో పాతకాలంనాటి బర్మ్మా టేక్ మంచం ఆ మంచాన్ని పూర్తిగా ఆక్రమించేసిన ఒక 40 ఏళ్ల మగ కాయం. రోజు వారి అలవాట్లులో భాగంగా ఆ గదిలోకి వచ్చిన ఒక వ్యక్తి ఏలోకంలోఆలోచిస్తూ నడుస్తున్నానాడో…తన చేతిలోని ప్లేటు జారీ కింద పడిపోయి పెద్ద శబ్దం చేశాక గానీ ఈ లోకం లోకి రాలేదు… అదే శబ్దానికి ధడేల్ మని అక్కడ పడుకున్న వ్యక్తికి కలలోతనకు జరిగిన యాక్సిడెంట్ గుర్తుకు వచ్చినట్టు ఒక్కసారిగా హ…… అంటూ లేచి కూర్చున్నాడు..ఎదురుగా నిలబడ్డ వ్యక్తి ఆనందంతోపాటు ఆశ్చర్యపడుతూ అబ్బూ అబ్బూ అంటూ గదిలో నుండి బయటకు పరిగెత్తాడు. అతని ఆనందానికి కారణం నెలరోజులు నుండి ఆ మంచంపై పడి ఉన్న వ్యక్తి లేచి నందుకు అలాగే ఆశ్చర్యానికి కారణం నెల రోజుల నుండి కనీసం చిటికెన వేలు కూడా కదిలించకుండా పడిపోయి ఉన్న వ్యక్తి అలా సరాసరి లేచి కూర్చుని సరికి ఆశ్చర్య పడి పరిగెత్తాడు..ఇప్పటికే చదివే మీరందరికీ అర్థం అయిపోయి ఉంటుంది అక్కడ కూర్చున్న వ్యక్తి మన కథ నాయకుడు అని….యావత్Xossipy ప్రపంచం చనిపోయాడు ఏమో అని ఆలోచిస్తూ బాధపడుతూ కోల్పోయిన నీ ప్రేమను దక్కించుకోవడానికి మళ్ళీ పుడతావ్ రా భైరవ……సారీ విజయ్ అని మనసులో గట్టిగా కోరుకుంటున్న మన టిపికల్ కమర్షియల్ సౌత్ ఇండియన్ హీరో విజయ్…. కానీ మన రైటర్ మాత్రం ప్రేమ కంటే ఎక్కువగా ఇంకేదో బలంగా కోరుకుంటున్నట్టు ఉన్నాడు.. అందుకే విజయ్ ను నెలరోజులు బెడ్ మీద పడుకోబెట్టాడు ఇంకా ఎన్ని రోజులు మనల్ని వెయిట్ చేయిస్తాడో….. మళ్లీ ఆ గదిలోకి మన కథలోకి వెళ్దాం…. విజయ్ లేచి కూర్చుని గాఢంగా శ్వాస తీసుకొని మెల్లగా చుట్టూ చూస్తూ తాను ఇంకా బతికే ఉన్నానని నిర్ధారించుకొన్నాడు…. చావుకు కూడా తను లోకువైపోయాడు అని అనిపించింది ఒకసారి తనని తాను పూర్తిగా చూసుకున్నాడు ఒంటిమీద తెల్లని జుబ్బా మరియు నిక్కరు కొంచెం లూజుగా ఉంది వాటిని ఒకప్పుడు సోడే లాగులు అనేవారు.. ఒంటి మీద గాయాలు దాదాపుగా మానిపోయాయి..

కొన్ని గాయాలు మరకల్లా మాయమైడానికి దగ్గర్లో ఉన్నట్టు కనిపిస్తున్నాయి తన గుండెల్లో రేగిన గాయం తప్ప మిగతా గాయాలన్ని నయమై పోయినట్టే…మళ్ళీ ఒకసారి తలెత్తి గదిని పరిశీలించి చూస్తున్నాడు…అప్పుడు తనకు అర్థం అయింది తను ఇప్పుడు వేరే ప్రదేశం లో ఉన్నాడు అని .అది హాస్పిటల్ కాదు అని తెలుస్తూనే ఉంది… కానీ గదినిండా గోడలపై ఉన్న పెయింటింగులు గదిలో ఒక పక్కకు గోడ మొత్తం నిండిపోయేలా ఉన్న పుస్తకాలు పక్కకు చూస్తే పెద్ద పెద్ద సీసాల నిండా ఉన్న చెట్ల బెరడు ఆకులు మూలికలు ఇలాంటివి చూసి అసలు ఎక్కడ ఉన్నాడు అర్థం చేసుకోలేక పోతున్నాడు అలా కాసేపు ఆలోచించాక లేచి బయటికి వద్దాం అని కిందికి దిగుతూ జారీ పడ బోగా అప్పుడే అక్కడికి వచ్చిన వ్యక్తి విజయ్ ని పడకుండా పట్టుకుంటాడు ఆయన సహాయంతో లేచి నిల్చున్న విజయ్ అతని వైపు చూడగానే కొంచెం పెద్దాయన వయసు ఒక డెబ్బై ఏళ్ళు ఉండొచ్చు కానీ ఇప్పుడు అతని శరీరం తనకు తాకుతూ ఉన్నది కాబట్టి విజయ్ కి అతని శరీరానికి ఇంకా 70 ఏళ్లు రాలేదని అర్థం అయింది చాలా దృఢంగా కండలు తిరిగిన శరీరంతో ఒక విధంగా మన కట్టప్ప సత్య రాజ్ లాగా ఉన్నాడు విజయ్ ని మెల్లగా మంచం మీద కూర్చోబెట్టి నిల్చొని విజయ్ ని పూర్తిగా పరిశీలిస్తున్నాడు కొద్దిసేపటి తర్వాత విజయ్ అతన్ని చూస్తూ ఎవరు మీరు?? అసలు నేను ఎక్కడున్నాను?? ఇక్కడికి ఎలా వచ్చాను?? నాకు యాక్సిడెంట్ జరిగి నేను చనిపోలేదా?? లేదంటే ఎవరైనా వచ్చి కాపాడి ఇక్కడికి తీసుకు వచ్చారా ??లేక మా వాళ్లే నన్ను వెతికి ఇక్కడికి తీసుకు వచ్చారా?? అసలు మా వాళ్ళు ఎక్కడ ??అందరూ ఎలా ఉన్నారు ?? అసలు ఎన్ని రోజులు నుంచి ఇలా ఉన్న….నా ఒంటి మీద గాయాలన్నీ మాయమై పోయాయి అసలు నేను ఎన్ని రోజులనుండి ఇలా ఉన్నాను అని గుక్క తిప్పుకోకుండా అడుగుతూనే ఉండేసరికి ఎదురుగా ఉన్న పెద్దాయన దగ్గరికి వస్తూ ఆగు ఆగు ఎందుకు ఆవేశ పడుతున్నావ్ నీకు వచ్చిన భయం ఏం లేదు నువ్వు చాలా సురక్షితంగా ఉన్నావ్.. కాకపోతే నీ కాళ్లు… అనగానే భయం భయంగా ఏమైంది నా కాళ్లకు అంటూ తన కాళ్లలో చూసుకుంటూ మళ్లీ నిలబడి నడవ బోయాడు… ఎదురుగా ఉన్న పెద్దాయన నవ్వుతూ కంగారు పడకు… నీకు ఏం కాలేదు నీకు సరిపోయే బట్టలు ఇక్కడ లేవు అందుకే నా నిక్కర్ నీకు వేయమని చెప్పాను…అది కొంచెం లూజుగా ఉంటుందని చెప్తున్నాను అంతేనయ్య సుబ్బారావు…. అలా అనగానే విజయ్ ఆ పెద్దాయన వైపు అయోమయంగా చూస్తున్నాడు మళ్లీ ఆ పెద్దాయనే నవ్వుతూ నువ్వు ఆపకుండా మాట్లాడుతుంటే సరికి అలా అన్నాను అంతే నీకు ఏం కాలేదు అని చెప్తున్నాను కదా నీకు యాక్సిడెంట్ జరిగిన తర్వాత నీ బాడీ యాక్టివ్ గానే ఉంది ..కానీ మైండ్ మాత్రం ట్రీట్మెంట్ కు సహకరించలేదు అందుకే ఇన్ని రోజులు నిద్రలో గడిపెసావ్ దీన్ని కోమాలో ఉండడం అంటారు అనుకుంటా నువ్వు దాదాపు నెల రోజులు నిద్ర పోయావు కాదు కాదు…. అలా నిద్ర పోయేలా చేసింది నీ మనసు అన్నాడు… విజయ్ కి అది కూడా అర్థం కాక చూస్తూ ఉంటే ఆయన అవునయ్యా కుటుంబరావు నీ మనసే నిన్ను ఇన్ని రోజులు ఇలా కోమాలో ఉండేలా చేసింది లేకపోతే నీకు తగిలిన దెబ్బలకు ఏ రెండు మూడు రోజుల్లోనే సృహవచ్చి ఉండేది… కానీ నీ మనసు మాత్రం చావాలని బలంగా మంకు పట్టు పట్టుకుని కూర్చుంది దాదాపు నెల రోజులు నీతో ఆమరణ నిద్రాహార దీక్ష చేయించింది….మరి ఇప్పుడు ఏమనుకుందో ఏమో దీక్ష విరమించినట్టుంది….

ఇప్పుడు ఇంకేం భయం లేదు ఇది నా క్లినిక్కే నువ్వు కొద్దిసేపు రెస్ట్ తీసుకో సాయంత్రం అన్ని వివరంగా మాట్లాడుకుందాం అని అంటూ వెళ్ళబోతూ ఉంటే విజయ్ మళ్లీ అది కాదు సార్ అని ఏదో అడగబోయే లోగా ఆయన వెనక్కు తిరిగి చెప్పాను కదా సాయంత్రం అన్ని మాట్లాడుకుందాం అని నువ్వు కంగారు పడకయ్య క్రిష్ణా రావు అని చెప్పి వెళ్ళిపోయాడు…. విజయ్ కి అంతా విచిత్రంగా అనిపిస్తోంది ఆయన వయసు కి మాట్లాడే మాటలకి అసలు సంబంధమే లేదు చాలా హుందాగా కనిపిస్తున్నాడు… కానీ చలాకీగా మాట్లాడుతున్నాడు సొంత మనిషిలా కలిసిపోతూ పిలవడం కూడా బాగానే ఉంది కానీ ఆయన కొత్త కొత్త పేర్లు అన్నీ తనకు నామకరణం చేస్తుంటే నవ్వొస్తోంది అతనికి…..కొద్దిసేపు అలాగే మంచంపై వాలి తన ఇంట్లో వాళ్లు ఎలా ఉన్నారో …. ‌అసలు రమ్య ఎలా ఉందో అని ఆలోచిస్తూ నేనసలు ఎక్కడున్నాను ఇది…. ఆయన ఏమో దీన్ని క్లినిక్ అంటున్నాడు కానీ నాకు అలా అనిపించడంలేదు హాస్పిటల్ లో ఉండే వస్తువులు ఒక్కటి కూడా లేవు ఏదో పాతకాలంనాటి భవంతి లా ఉంది అని చాలాసేపు వరకు మంచం మీద దొర్లి నిద్రపట్టక లేచి నడుస్తూ బయటికి వచ్చి చూడగానే చుట్టూ పూర్తిగా అడవి బంగ్లా కి వెనకవైపు అంతా నీళ్లే బహుశా అది నది కాలువ అనుకుంటా దూరంగా పెద్ద సెలయేరు కనిపిస్తుంది….అలా మెల్లి మెల్లిగా నడుచుకుంటూ పూర్తిగా బంగ్లా బయటికి వచ్చి ఎదురుగా నిల్చుని దాన్ని పరిశీలించ సాగాడు…. అది బ్రిటిష్ కాలంలో కట్టిన బంగ్లా పూర్తిగా యూరోపియన్ ఆర్కిటెక్చర్ భవనం పాత పడింది కానీ కానీ ఇంకా దృఢంగానే ఉంది… చుట్టూ అసలు జన సంచారమే లేదు ఇలాంటి అడవి మధ్యలో ఈ బంగ్లా ఎందుకు కట్టించినట్టు అర్థం కాలేదు…. ఇంతలో తన కోసం విజయ్ రూంలోకి వెళ్లి తను లేకపోవడంతో బయటకు వచ్చి బయట కాంపౌండ్ లో ఉన్న విజయ్ ని చూస్తూ మళ్ళీ ఆ పిల్లవాడే సార్ మీరు ఇక్కడ ఉన్నారా అబ్బు మిమ్మల్ని టీ తాగడానికి రమ్మని పిలవ మన్నాడు అని చెప్పాడు… విజయ్ చాలా ఆలోచనలు లోలోపల మెదులుతూ మెదడుకు ఇబ్బంది పెడుతూఉంటే ఆయన ఉన్న గదిలోకి వెళ్లిఆయన కు ఎదురుగా ఉన్న కుర్చీలో కూర్చుని ఉండగానే ఆ అబ్బాయి గ్లాసు లో టీ పట్టుకుని వచ్చి విజయ్ కి ఇంకా పెద్దాయన కు ఇచ్చి బయటికి వెళ్ళిపోయాడు…. విజయ్ టీ తాగుతూ ఆయనతో ఏదో చెప్పబోతుండగా టీ ఎలా ఉంది అని అడిగాడు… బాగుంది అని చెప్పగానే నేనే పెట్టాను..నా కూతురే నాకు నేర్పించింది అన్నాడు…..మళ్ళీ అదే చిన్న పిల్లల మనస్తత్వం …ఆయన అలాగే తన కూతురు గురించి చెప్తు ఉంటే విజయ్ కి ఆయన కళ్ళల్లో తన కూతురు పైన ఎంత ప్రేమ ఉందో తెలుస్తోంది…విజయ్ ఆయన ను మద్యలో ఆపుతూ ఇంతకీ ఆమె ఇప్పుడు ఎక్కడ ఉంది సార్ అన్నాడు… చెప్తున్నవాడల్లా వెనక్కి తిరిగి అదిగో అక్కడుంది అంటూ గోడ వైపు చూపించాడు….అక్కడ గోడపైన ఒక ఫొటో కు దండ వేసి ఉంది…. ఆ ఫొటో లో ఉన్న అమ్మాయిని ఎక్కడో చూసినట్టు అనిపిస్తుంది…. కానీ గుర్తు రావడం లేదు…. అమ్మాయి మాత్రం అందంగా అంతకంటే అమాయకంగా ఉంది… ఆమె గురించి అడుగుదాం అనుకున్నాను కానీ ఆయన బాధపడతారు అని అడగలేదు… చిన్నగా సారీ సార్ అన్నాను… ఆయన ఫరవాలేదు అన్నట్టు సైగ చేసి మళ్ళీ మామూలు గా మాట్లాడుతూ అది జరిగిపోయిన విషయం దాని గురించి ఇప్పుడు ఎందుకు బాధపడడం …అది వదిలెయ్ విజయ్ నీగురించి చెప్పు అనగానే నేను షాక్ అయిపోయాను…ఈయనకు నా పేరు ఎలా తెలిసింది?అనుకుంటూ ఆయనతో మీకు నా పేరు ఎలా……. అనేలోపు ఇంత కంగారు మనిషివేంటయ్య నువ్వు…..

పొద్దున్నేమో పేరు పెట్టి పిలవలేదని బాధ ఇప్పుడు పిలిస్తే నేమో ఇలా…పెద్ద గొడవచ్చి పడింది నీతో…. అయినా నిన్ను ఇంకా ఇబ్బంది పెట్టడం బాగోలేదని చెప్తున్నా… నా పేరు భాయీజాన్…నేను ఒక ఆయుర్వేద మరియు మానసిక వైద్యున్ని….ఒక పని మీద చెన్నై నగరానికి బయలుదేరి వెళ్ళి వచ్చే టైం లో ఒక చోట ఛోటు గాడికి మూత్రం వచ్చి ఆగా…సరిగ్గా అప్పుడే నీకు ఆక్సిడెంట్ జరిగింది….నేను ఛోటు వచ్చే సరికి నువ్వు స్పృహలో లేవు…. నిన్ను ఇక్కడి కి నేనే తీసుకుని వచ్చాను…రోజు నాతో పాటు ఛోటు నిన్ను చూసుకునేవాడు….నిన్ను తీసుకొచ్చినప్పుడు నీ పర్సులో నీ డీటెయిల్స్ దొరికాయి… అలా నీ పేరు అడ్రస్ సంపాదించాను…రెండు రోజుల తర్వాత నీ అడ్రస్ ద్వారా ఫోన్ నంబర్ కనుక్కుని మీ ఇంటికి ఫోన్ చేసాను… కానీ అవతల ఫోన్ ఎత్తిన ఆడమనిషి నువ్వు ఏమైపోయినా తమకు అవసరం లేదన్నట్లు మాట్లాడింది… అందుకే మళ్ళీ వాళ్లకు ఎప్పుడూ ఫోన్ చేయలేదు… అంటూ ముగించాడు..

14313600cookie-checkసుసీకోల్డ్ భర్త కథ Part 3no